zaterdag 18 juli 2009

Sloepen op de Vecht

Afgelopen paar dagen zijn we vanaf Muiden de Vecht omhoog gevaren. We liggen nu in Maarssen, het verste punt dat je kan komen met een staande mast. Varend op de vecht voel je je vaak als een soort olifant in een porseleinkast. Een schip van 35 meter tussen de sloepen. Je kunt ook merken dat er hier weinig grote schepen meer komen. In veel bochten en bij bruggen past het allemaal maar net. Ik ben benieuwd of de maximale maat schepen die hier mag varen ook nog tot Maarssen zou komen. Dat zijn schepen van vijftig meter lang en 7 meter breed.

Na de sluis in Muiden waar we precies genoeg ruimte hadden. Er konden nog net wrijfhouten aan weerszijden van het schip. Zijn we doorgevaren naar Weesp. We mochten hier liggen tussen de sloepen en kruisers in Smal Weesp. Die naam heeft het niet voor niets gekregen.

De volgende dag zijn we via de vecht omhoog gevaren naar Maarssen. Geheel ongeschonden zijn we niet door de vaart gekomen. In een boom vlak voor de brug van Loenen is de antenne zaling blijven hangen. Deze staat nu onder een hoek van 45 graden. Dat wordt weer een mooi klusje voor de komende tijd om hier een nieuwe voor te maken. De overige bruggen zijn we zonder kleerscheuren doorgekomen.

Het laatste stuk varen tot Maarssen zou de Vecht nog ruim twee meter diep zijn. Wij denken zelf dat het iets minder is. Het laatste uur varen ging maar met iets meer als stationair gas. Bij meer kracht leek het alsof we tegen de stroom in moesten varen. De paar sloepen en kruisers die rondvoeren hadden hier beduidend minder last van.

Hieronder een paar sfeerbeelden van de mooie tocht naar Maarssen.